Maar ook binnen het ‘normale’ bedrijfsleven komt integriteit steeds meer op de agenda te staan. Werknemers moeten verklaringen ondertekenen dat zij bijvoorbeeld niet meedoen aan kinderarbeid etc. Mensenrechten worden gerespecteerd. En ook wordt verlangd dat je in je privétijd nog steeds rekening houdt met de eer en goede naam van het bedrijf.

Natuurlijk moet je geen gekke dingen doen. En als goed werknemer/ambtenaar weet je dat je in die zin ook het bedrijf niet moet gaan schaden. Maar is het dan ook noodzakelijk dat je dit nog eens in een brief of zo bevestigd?! En wat nu als je weigert om dit te doen. Het arbeidsrechtelijke gedeelte brengt met zich mee dat je niet gedwongen kan worden om dergelijke verklaringen te ondertekenen. Slavernij is immers alweer enige tijd afgeschaft.

Respect voor elkaar en dus ook voor de werkgever en zijn bedrijf spreekt voor zich. Maar om nu te zeggen dat je in je privétijd ook nog voortdurend hiermee rekening moet houden, gaat mij te ver. Iedereen voelt van nature wel aan hoever je kunt gaan, en laten wij die grenzen nu ook zo houden. Het maken van inbreuk op het privéleven van werknemers, zonder dat hier zelfs ook nog maar enige vergoeding tegenoverstaat, is volgens mij niet tolerabel.

Ondernemingsraden die hiermee worden geconfronteerd, doen er goed aan om hier goed voor te waken. Waarom dingen regelen die al van nature zijn geregeld?