Het is opvallend dat ook het kabinet bij de introductie van nieuwe wetgeving het telkens heeft over toekomstbestendigheid. Zo werd de WAO aangepakt en ook de recente wijzigingen in de WW en de voorstellen tot aanpassen van de arbeidsomstandigheden- en –tijdenwetgeving worden onder deze noemer gepresenteerd. Was het oude dan niet meer goed? Misschien wel, maar toekomstbestendigheid houdt vooral verband met het financieringsvraagstuk. En dat hangt weer samen met de vraag of men bereid is hiervoor te betalen. In dit kader is het opvallend dat de ingrijpende wijzigingen in de sociale zekerheid nog steeds ter discussie staan. Zo toekomstbestendig was e.e.a. dus ook weer niet.

Ook de WMW werd mede onder het mom van toekomstbestendigheid van de medezeggenschap aan de Kamer gepresenteerd. Het is echter opvallend dat uit de discussie die gevoerd is nadat de WMW is ingetrokken, blijkt dat de huidige wet eigenlijk wel functioneert. Wellicht dat op onderdelen enig onderhoud noodzakelijk is, maar deze oude wet is wel degelijk toekomstbestendig.

Binnen dit kader is het trouwens opvallend dat niet wordt gesproken over een toekomstbestendigheid van het CAO-recht. Op dat gebied doen wij het nog steeds met een wet uit 1927 en de algemeen verbindend verklaring dateert uit 1937. En deze oudjes functioneren nog steeds naar behoren.